Pewnego wieczoru, tuż przed zaśnięciem wpadł mi do głowy pomysł na nową możliwość handlu w Internecie. Oczywiście już nie zasnąłem, ale rozpisałem sobie ideę na kartce. A teraz się nią z Wami podzielę. :)
Wymyśliłem coś, co roboczo nazwałem „e-kiosk”. Być może coś takiego już istnieje, jednak żadnym podobnym rozwiązaniem się nie inspirowałem. E-kiosk byłby to mały sklep internetowy, w którym (jak w zwykłym e-sklepie) są kategorie, w kategoriach są produkty. Ogląda się je, a potem kupuje (często za pośrednictwem modułu „koszyka”), płacąc przelewem przez Internet, PayPalem lub innym portfelem. Rzecz w tym, że cały taki sklep możnaby umieścić w pojedynczej jednostce reklamowej, i umieścić takie gotowe „instancje” sklepu w bardzo wielu miejscach Internetu, w bardzo wielu portalach, w cenie reklamy właśnie. Można więc łatwo dotrzeć do dużego grona odbiorców.
Ponieważ obszar na aplikację sklepu byłby niewielki (choć forma reklamowa musiałaby być jedną z większych – np. podwójny billboard lub szeroki skyscraper) – sam sklep (i jego funkcjonalności) można też zminiaturyzować, okroić, uprościć – w stosunku do tradycyjnego e-sklepu identycznym, jak stosunek między fizycznym supermarketem a kioskiem ruchu.
Wyobrażam sobie, że zakup w takim e-kiosku musiałby być superłatwy – szybko wybieramy (lub bardzo łatwo wyszukujemy) produkt, klikamy „Kup teraz” i płacimy (najlepiej za pomocą zmniejszenia salda na jakimś prepaidzie).
Zalety: Właściwie jest jedna, ale za to potężna: Tani (bo w cenie reklamy) i łatwy dostęp do bardzo dużej ilości Klientów.
Wady: Mały obszar aplikacji implikuje użycie niewielkich rozmiarowo elementów, mniejszych czcionek itp. – nie każdy to lubi. Poza tym, aby odróżnić taki e-kiosk od zwykłego bannera – trzeba by go jakoś oznaczyć. No i zbudować u ludzi świadomość istnienia e-kiosków i umiejętność z nich korzystania.
Zastosowań takiego rozwiązania są setki, biorąc pod uwagę technologie takie jak geolokalizacja (szybkie zamówienie pizzy), metody płatności lub nowoczesne technologie webowe. Myślę że to mogłoby się sprawdzić.
Browserling to ostateczne i idealne rozwiązanie problemów z testowaniem stron pod różnymi przeglądarkami.
„Przeglądarniątko” działa genialnie prosto i skutecznie – za każdym zapytaniem odpalają cały system operacyjny i w nim wybraną przez nas przeglądarkę, a w niej – pobrany adres strony. Całość jest „używalna” w 100% – czyli nie dostajesz screenshotu, ale otrzymujesz w pełni funkcjonalną stronę odpaloną w wybranym browserze, którą możesz przetestować także pod kątem interakcji i realnej użyteczności.
Strony testować można za pomocą przeglądarek IE, Firefox, Chrome, Opera i Safari, we wszystkich pełnych wersjach + najnowsze wersje prototypowe (nightly, itp.).
Łatwe, proste, przyjemne, szybkie – i o to chodzi. Jest tylko jedno „ale” – narzędzie nie jest do końca darmowe. Za free można używać do woli, ale sesja testowania jednej strony w jednej przeglądarce może trwać max 5 minut, a po opłaceniu $20 miesięcznie – czas testowania jest nieograniczony. Myślę jednak że wersja darmowa powinna wystarczyć wszystkim.
Ten pomysł opisywałem już w kilku miejscach, rozmawiałem też o nim z kilkoma osobami, dlatego może już gdzieś jest opisany. Jednak, jako że uważam, że jestem jego autorem – opiszę go też tutaj…
Jak zwykle postaram się opisać całość krótko i zwięźle.
Pomysł zakłada stworzenie nieco nietypowego portalu randkowego. Nietypowego dlatego, że będzie zawierał algorytm dobierający pary na podstawie odpowiedzi na test na inteligencję. Nie – nie chodzi o dobieranie ludzi na podstawie wyników testu, ale na podstawie samych odpowiedzi. Bo wynik jest tak naprawdę nieważny.
Jeśli rozwiazaywałaś/eś kiedykolwiek test na inteligencję (szczególnie te trudniejsze zadania) – wiesz, że „ścieżek myślowych” może być kilka – i żadna z nich nie musi prowadzić do rozwiązania oficjalnie uznanego za prawidłowe.
I właśnie to można wykorzystać – kojarzyć osoby, które tworzą właśnie podobne „ścieżki myślowe”. A sprawdzać to można porównując wybrane odpowiedzi w każdym z zadań. Czyli, jeśli dwie osoby mają – powiedzmy – 80% zadań o tych samych odpowiedziach (nieważne, czy prawidłowych, czy nie) – to te osoby prawdopodobnie myślą podobnie. Czyli z dużym prawdopodobieństwem się dogadają – czyli byłyby dobrą parą.
Ot – i cała idea. :)
Zalety: (Prawdopodobnie) dość trafne kojarzenie podobnie myślących osób, (chyba) nowatorskie podejście do tematu, (dodatkowo) kojarzone będą osoby o podobnym współczynniku iq (ale to ma znaczenie drugorzędne)
Utrudnienia: Odnalezienie odpowiedniego, obszernego „tematycznie”, dostępnego, legalnego i taniego szablonu testu iq do wykorzystania
(Ten pomysł bardzo mi się podoba, choć nie mam czasu na jego realizację – zatem jeśli ktoś zdecyduje się go wykorzystać – zapraszam do współpracy:)).
Na szybko, taka ciekawostka, w sumie trochę graficzna, a więc w pewien naciągany sposób korespondująca z tematyką bloga:
Synestezja - to zjawisko odczuwania jednym zmysłem tego, co odbieramy innym zmysłem. Czyli na przykład smakowanie kolorów, słyszenie zapachów itp. Do tej pory myślałem, że to ciekawostka dotycząca tylko osób z taką właśnie przypadłością. Ale okazuje się, że u „standardowych” ludzi, też może działać. Dobrym i poniekąd oczywistym przykładem jest powiązanie zmysłów smaku i powonienia (można posmakować zapachu i powąchać smak), ale znalazłem inne, lepsze zjawisko, które u mnie działa:
Bo patrząc na poniższą animację, naprawdę „słyszę” ten filmik, mimo że to animgif, zatem jest na 100% niemy. Słyszę ciche, ale wyraźne „bum” gdy ziemia w animacji się trzęsie. Niesamowite. Też to macie? Jeśli tak, to doświadczanie właśnie synestezji.
[godzina później] Znalazłem kolejny obrazek, który słyszę. Poniżej. Wy też słyszycie „Pszszsz” ?
Pomysł powstał w mojej głowie z połączenia idei Google Street View i spożywczych sklepów internetowych, które działają prężnie w Polsce już nawet w małych miejscowościach. Pomysł nie jest stricte internetowy, i wymaga sporego nakładu „fizycznej” pracy, a także dość specjalistycznego sprzętu i prawdopodobnie specyficznych umów z hipermarketami. Aczkolwiek jest wykonywalny i jest (chyba) nowatorski.
Już opisuję:
Codziennie wcześnie rano zatrudnieni pracownicy zakładają na głowę specjalne kaski z kamerami dookoła, zdolnymi rejestrować obraz panoramiczny w 3d, i idą do hipermarketów, przechodząc obok wszystkich półek i produktów, rejestrując zdjęcie 3d całej oferty handlowej w danym momencie. Pracownicy Ci odwiedzają taki hipermarket w tym samym celu jeszcze kilka razy w ciągu każdego dnia. Za każdym razem otrzymujemy zdjęcie 3d, które (automatycznie lub nie) ląduje w serwisie internetowym. Użytkownicy tego serwisu wirtualnie „chodzą” po takim hipermarkecie i po prostu zaznaczają produkty, które chcą nabyć. następnie zlecają zamówienie, podają adres i za pół godzinki odbierają zakupy w progu swojego domu.
To właściwie już koniec „trzonu” pomysłu, ale można go oczywiście rozszerzyć. Niewątpliwą zaletą takiego serwisu byłaby intuicyjność obsługi i zbliżony do naturalnego sposób robienia zakupów. Można by było jeszcze zrobić w jakiś sposób (automatyczny lub manualny) identyfikację każdego z produktów, z dodatkowym opisem, ceną itp. To umożliwiłoby stworzenie wyszukiwarki.
Takie rozwiązanie zakupowe dodatkowo umożliwia ludziom sprawdzenie, czy dany produkt jest jeszcze w sklepie (a raczej był w momencie ostatniej rejestracji zdjęcia 3d) bez wychodzenia z domu… są jeszcze inne możliwości – sprzężenie z porównywarkami cen, lepsza niż tylko telefoniczna pomoc mężowi w zakupach samodzielnych ;), wersja na telefony/smartfomy… itp.
Na pewno problemem byłaby umowa z hipermarketami. Jak wiemy w hipermarketach zdjęć robić raczej nie wolno (a przynajmniej można za takie działanie stracić z życia kilkadziesiąt minut na bezsensowną rozmowę z ochraniarzami/kierownictwem), z drugiej strony dla sklepu takie rozwiązanie to więcej sprzedanych produktów, mniejszy tłok w sklepie no i nowatorskie rozwiązanie sieciowe…
Pomysł na pewno do dopracowania, co już zostawiam Czytelnikom. :)
Postanowiłem rozszerzyć tematykę bloga o jeszcze jedną sferę, której zagadnienia (jak – prawdopodobnie – każdemu parającemu się webmasterką) gęsto chodzą mi po głowie. Mówię o moich pomysłach na serwisy internetowe lub/i na (częściowo-) internetowe rozwiązania mogące być przydatnymi w życiu każdego, lub po prostu takie, które są mniejszą lub większa inwestycją, po czasie mogącą przynieść mniejszy lub większy zysk.
Jeszcze wczoraj byłem przekonany, że takich idei nie wolno publikować, w obawie o przywłaszczenie ich sobie przez kogoś, kto pomysł zrealizuje zamiast mnie i zgarnie zysk. Prawda jest taka że 99% takich idei nie zrealizuję nigdy i pozostaną one na zawsze w mojej głowie/notatniku. Dlatego wychodzę z założenia że po opublikowaniu pomysłu na taki e-biznes większy zysk osiągnę przez ściągnięcie na bloga nowych czytelników. Poza tym naprawdę ucieszę się, jeśli ktoś pomysł wykorzysta i zrobi z tego biznes służący jemu i/lub innym osobom.
Inspiracją do tej decyzji są dla mnie dwa miejsca w Internecie:
marekkremer.pl/pomysly/ – prosty blog jednego z moich Klientów, opisujący jego pomysły na e-biznes (i nie tylko) – warto zajrzeć, niektóre idee są rewelacyjne!
Gdy projektujesz jakieś dziełko w Photoshopie, czasami przydałby się piktogram/prosta grafika, która zwiększy smaczek całego projektu. Wiesz że taka grafika/kształt jest gdzieś w klawiaturze – wystarczy jedynie znać kombinację klawiszy… otóż nie :) – bo wystarczy znać stronę copypastecharacter.com, na której zebrano wszystkie nietypowe znaki tego rodzaju, gotowe do użycia po skopiowaniu. Rzecz prosta i przydatna :)
Nie lubię Silverlighta i dlatego jeszcze nigdy nie pisałem o żadnych narzędziach z wykorzystaniem tej technologii. Myślę że Microsoft wyskoczył jak Filip z konopii, tworząc i rozwijając klon Flasha w momencie, gdy flash odchodzi w zapomnienie.
Jednak teraz zrobię wyjątek i zaprezentuję webaplikację stworzoną w tej właśnie technologii. Nie jest to jakieś niezbędne narzędzie, ale może być przydatne dla wszelkich grafików/projektantów w momentach, kiedy po prostu nie ma pomysłów na coś kreatywnego.
Chcę pokazać Wam Tagexedo – webaplikację, którą pokazał mi Kumpel/Klient Grzesiek (pozdro!).
Co ta pchełka potrafi? Otóż automatycznie tworzy ładne grafiki, używając odpowiednio ułożonych słów pobranych z jakiegoś źródła (np. z pliku, kanału Twittera, strony internetowej itp.). Wyniki są bardzo efektowne i zaciekawiające – na pewno przyciągną niejeden wzrok, gdy użyć ich w jakiejś publicznej publikacji. Warto zainstalować Silverlighta chociażby po to, żeby się tym cackiem pobawić.
Kerning to regulowanie odległości pomiędzy konkretnymi parami znaków w danym kroju pisma. Jeśli jesteś typografem, grafikiem lub projektantem, to znasz to pojęcie, a różne rodzaje krojów czcionek widziałeś/aś setki razy. Kerning dla różnych czcionek różnych krojów powinieneś/powinnaś mieć w głowie. Ale czy tak jest? Teraz to możesz sprawdzić!
Kern.me to prosta gra przeglądarkowa pozwalająca użytkownikowi na przesuwanie liter wewnątrz wyrazów, a następnie obliczająca procent zbieżności tak ustawionych znaków z ich rzeczywistym miejscem. Fajna zabawka, wykorzystująca silnik nowych technologii dla www. Świetna rzecz na przerywnik w pracy.
Jakiej jakości kod HTML generuje program Word – każdy wie, ale napiszę to: Fatalnej. A niektórzy Klienci wysyłają treść właśnie w docach/xdocach. Jeśli treść jest skomplikowana (punktatory, zagnieżdżone tabelki, inne bajery) – ręczne przekształcanie takiego dokumentu na HTML jest bardzo czaso/praco/nerwo-chłonne.
Z pomocą przychodzi mała webaplikacja word2cleanhtml.com. Jej działania można się domyślić po nazwie. Może nie generuje on rewelacyjnego kodu gotowego do wstawienia na stronę, ale na pewno oszczędza dużo czasu/pracy/nerwów. Przydaś.
Król w branży, aby się utrzymać, musi co rusz zadziwiać Świat nowymi/nowatorskimi cechami – tak, żeby każdy czuł respekt i nikt go nie zdetronizował. Dokładnie tak „zachowuje się” Adobe Photoshop – Od kilku wersji daje nam niedostępne nigdzie indziej narzędzia, wręcz „magicznie” wykonujące zadania, czasem wydawałoby się – niewykonywalne. Tajemnica leży w zaawansowanych algorytmach obliczeniowych, na które można sobie pozwolić przy dzisiejszych mocach obliczeniowych.
Nowa wersja Photoshopa będzie zawierała bardzo przydatną funkcję – naprawianie poruszonych zdjęć. Jak widać na poniższej prezentacji – działa to bardzo dobrze. Algorytm nie wyostrzy nieostrej fotki (to chyba nawet teoretycznie niemożliwe), ale zdecydowanie poprawi jakość zdjęcia poruszonego. Magia. :)
Szybkie info: Dzięki wykopowi przeczytałem genialny artykuł, a potem zapoznałem się z całym blogiem, na którym został zamieszczony.
Ten artykuł to „Arial vs Helvetica„, a nowo poznany blog/serwis to: typografia.ogme.pl. Polecam.
To się musiało stać, chociaż dziwi mnie, że to właśnie Adobe, właściciel technologii Flash, wypuścił narzędzie – Adobe Edge - wizualny edytor HTML5, CSS3 i JS. Na razie to początki, ale dla mnie to wyraźny znak, że flash odchodzi, a na jego miejsce wkraczają nowe technologie.
Dostępna jest już trzecia edycja pakietu świetnych gier na każdą platformę – The Indie Humble Bundle, w cenie dowolnej (serio – sam ustalasz cenę którą zapłacisz za te 5 gier, a także jej część która pójdzie na różne cele, w tym charytatywne). Sam pewnie kupię teraz, a pogram za rok (albo i później), ale polecam :)
To taki dodatek do poprzedniego wpisu – bo w tym samym temacie znalazłem podobny materiałs. Oto Pure CSS3 Frame Boxes, czyli świetnie wykonane projekty kartek pojedyńczych lub wielu, z zawiniętymi rogami, przyklejonych w różnych miejscach taśmą, itd. Efekt robi wrażenie, szczególnie gdy uświadomisz sobie, że te grafiki zostały w całości wygenerowane w CSS3… BTW. Czy jest już jakiś wizualny edytor grafiki, który efekt zapisuje w kodzie CSS? :)
Nowy CSS umożliwia dodanie każdej warstwie cienia – wewnętrznego lub zewnętrznego, o określonym rozmiarze, natężeniu, kolorze i przesunięciu. Ale już przy minimalnej wyobraźni i stosunkowo niewielkich modyfikacjach w samym kodzie CSS – możemy uzyskać o wiele bardziej efektowne efekty cieni. Udowodnił to w swoim blogu Nicolas Gallagher, opisując dokładnie (acz po angielsku) tworzenie takich wypaśnych cieni i serwując smakowity przykład.
A Layer Styles potrafi o wiele więcej – możesz edytować cień zewnętrzny i wewnętrzny, gradient tła, obwiednię i zakrzywienie rogów. To wszystko ze wszystkimi możliwymi opcjami, z podglądem w czasie rzeczywistym, i w megawygodnej formie przesuwalnego okna efektów, takiego samego jak w Photoshopie. I to jest naprawdę rewelacja. Wygoda, intuicja, szybkość działania. Tego szukamy. :)
Wpadłem ostatnio na webaplikację „Silk”, dzięki której można kilkoma kliknięciami i pociągnięciami myszy wygenerować efektowną, kolorową grafikę. Grafika „rysuje się” w ciekawy sposób, podczas której istnieje możliwość sterowania wiatrem (shift+ruchy myszką) a efekt możemy zapisać. Można też powtórzyć animację. Zabawa przednia, przynajmniej na kilka minut. Lubię takie interaktywne dema, pokazują one moc komputerów i Internetu jako narzędzi.
Jednak zastanawiam się, czy grafik wygenerowanych za pomocą „Silka” nie użyć przy projektowaniu stron. A jak wygląda sprawa praw autorskich? Co prawda pierwszą kreskę narysowałem ja, ale resztę wykonał algorytm, który zaprojektował twórca narzędzia. Tak czy owak – rzecz ciekawa przynajmniej do obejrzenia.
Jak wiadomo, tworzenie zaawansowanych gradientów „z palca” nie jest łatwe. Dlatego szukałem dobrego generatora. I w końcu znalazłem czego szukałem.
Webnarzędzie do generowania różnorakich gradientów kolorystycznych dla elementów CSS3, ze wszystkimi przydatnymi opcjami i bajerami. Intuicyjne, łatwe w obsłudze, szybkie i skuteczne. Oparte na rozwiązaniach GUI znanych z programów graficznych. Generujące w czasie rzeczywistym kod CSS kompatybilny ze wszystkimi nowoczesnymi przeglądarkami. Umiejące także importować gradient z kodu CSS, a nawet z obrazka. No i posiadające zbiór predefiniowanych gradientów – rewelacja. Są tam także gradienty z efektem szkła, odbić, gładkie delikatne przejścia kolorystyczne (trudne do uzyskania i „wyczucia”) itp. cuda. Można także zapisać swoje gradienty.
Zdecydowanie przyda się każdemu tworzącemu nowoczesne strony WWW.
Nowa generacja języka CSS daje nam bardzo dużo możliwości – między innymi generowanie różnych kształtów boksów za pomocą jedynie kodu CSS. Możliwości jest naprawdę wiele – od prostokątów, rombów, równoległoboków, poprzez koła, elipsy, różnorakie trójkąty, wielokąty, gwiazdy, do kształtu kropli, symbolu nieskończoności lub innych (nawet wymyślnych) kształtów.
Dzięki tym (i innym nowym) możliwościom nowego CSS (i HTML5) – tworzenie stron staje się bardziej programowaniem niż projektowaniem. Ale to temat na inny wpis :)
Wracając do tematu: Jak na razie znalazłem dwa miejsca gdzie opisane są przykłady tworzenia nietypowych kształtów. Jedno z nich to odpowiednia sekcja niezawodnego kursu HTML i CSS Pawła Wimmera. Drugie źródło, o nieco innej formie i podejściu – to The Shapes of CSS – Wpis na stronie css-tricks.com. Treść obu tych źródeł każdy szanujący się webmajster powinien sobie przyswoić w stopniu znacznym. ;)
Pewnego wieczoru, tuż przed zaśnięciem wpadł mi do głowy pomysł na nową możliwość handlu w Internecie. Oczywiście już nie zasnąłem, ale rozpisałem sobie ideę na kartce. A teraz się nią z Wami podzielę. :)
Flaszka.pl
GRX.pl
Metry Kwadratowe
Obrazky.pl
Polski Portal Amigowy
Retuszer.pl
RevolWEB
Rozgłos
WielkaBrytania.org
Chakier
Oszczędzanie
Perfection Or Vanity
Poradnik Internauty
Shrew
Widelec